بانک اطلاعاتی ارتودنتیست های ایران
  ورود ارتودنتیست عضویت ارتودنتیست در پرتال صفحه نخست پرتال  
بانک اطلاعاتی ارتودنتیست های ایران
نقشه سایت   تماس با ما   جستجو در سایت   پیوند ها   فروشگاه   اخبار   گردهمایی ها   درباره پرتال   صفحه اصلی
    اطلاعات لازم برای بیماران  
 
 

پس از آنکه درمان ارتودنسی به پایان رسید و براکت‌های ارتودنسی از دهان شما خارج شد، متخصص ارتودنسی برای حفظ و نگهداری دندان‌های شما در موقعیت جدید، از دستگاهی به نام نگهدارنده استفاده خواهد کرد. لازم است به این نکته توجه کنید که تطابق استخوان و نسوج پیرامون دندان با موقعیت جدید دندان ها، یک فرایند زمان بر‌ خواهد بود بنابرین استفاده از نگهدارنده تا حصول این نتیجه و ایجاد وضعیت ثابت و متعادل در سیستم دندانی ضروری می‌باشد. در اولین ماه پس از برداشتن براکت ها، احتمال به هم خوردن نظم دندانی و برگشت به حالت نا منظم پیشین بسیار زیاد است.
نگهدارنده‌ها به دو دسته کلی‌ تقسیم میشوند: نگهدارنده متحرک، نگهدارنده ثابت.

نگهدارنده متحرک: 
این نوع از نگهدارنده به صورت اختصاصی برای هر بیمار ساخته میشود و بیمار باید طبق دستور ارتودنتیست از آن استفاده کند. ارتودنتیست برای شما یک برنامه زمانی‌ جهت استفاده از نگهدارنده متحرک تجویز خواهد کرد. بعضی‌ از نگهدارنده‌ها باید برای ۶ ماه به صورت تمام وقت استفاده شوند و پس از آن برای چند سال فقط شب‌ها مورد استفاده قرار بگیرند. نگهدارنده متحرک دارای سیمی می‌باشد که روی دندان‌های جلوی شما قرار می‌گیرد. هرچند این سیم نسبت به براکت ها، کمتر قابل دید است، اما همچنان یک بخش قابل دید در لبخند شما به حساب می‌‌آید. نکته مهم در مورد نگهدارنده‌های متحرک و اصولا تمامی‌ دستگاه‌های متحرک ارتودنسی، همکاری بیمار در پیروی از برنامه درمانی ارتودنتیست، استفاده منظم از دستگاه و دقت در مراقبت از آن می‌باشد.









دستگاه‌های متحرک در زمانی‌ که مورد استفاده قرار نمیگیرند باید درجعبه مخصوصی که متخصص ارتودنسی در اختیار شما گذاشته است، نگهداری شوند. قرار دادن آنها در جایی غیر از جعبه مخصوص، به آسیب دیدن آنها منتهی‌ میشود که به نوبه خود روند درمان شما را مختل می‌سازد.







نگهدارنده ثابت: این نوع از نگهدارنده به فضای پشت دندان‌های جلوی شما متصل (باند) میشود که معمولا برای ۵ سال و بدون کوچکترین مزاحمتی برای شما در محل باقی‌ می‌‌ماند. این نگهدارنده نسبت به نوع متحرک دارای مزایائی می‌باشد: به دلیل اینکه در فضای پشت دندان‌ها قرار می‌گیرد، کاملا نا مرئی است. به دلیل ماهیت ثابت بودن آن، به همکاری بیمار جهت استفاده نیاز ندارد که این مورد مزیت بزرگی‌ است که به حفظ صد در صدی نتایج درمان ارتودنسی می‌‌انجامد. از آنجا که تا حصول نتایج مورد نظر ارتودنتیست همواره در دهان شما قرار دارد احتمال گم شدن آن وجود ندارد. اما لازم است از خوردن غذاهای سفت اجتناب کنید و حتما از نخ دندانهای ارتودنسی برای تمیز کردن فضای بین دندانی در قسمت هایی که نگهدارنده ثابت وجود دارد استفاده کنید.

دستگاه‌های ارتودنسی به دو گروه اصلی‌ تقسیم میشوند. دستگاه‌های متحرک، دستگاه‌های ثابت.

دستگاه‌های متحرک شامل اجزا پلاستیکی شکلی‌ هستند که توسط خود بیمار گذاشته و برداشته
میشوند، جدا از اینکه تنها در محدوده سنی‌ خاصی‌ قابل استفاده هستند، به همکاری بیمار جهت
موفقیت درمان محتاج هستند. بنابرین لازم است که بیمار طبق تجویز ارتودنتیست،و در محدوده
زمانی خاص از آنها استفاده کند  و هنگامی که برای غذا خوردن یا تمیز کردن دستگاه آن
را از
دهان خارج می‌سازد، حتما آن را در جعبه مخصوصی که ارتودنتیست برای نگهداری دستگاه در
اختیار وی قرار داده است، قرار دهد.






دستگاه‌های ثابت شامل اجزأی اصلی‌ براکت و سیم هستند. براکت‌ها با چسب مخصوصی روی دندان‌ها ثابت میشوند و به کمک حلقه‌های خاص به سیم گره زده میشوند. 

براکت ها، انواع گوناگونی دارند:

براکت‌های فلزی معمولی:


این نوع،  متداولترین  نوع  براکت  است.  جنس آن استیل زنگ نزن  می‌باشد که همراه  سیم
(آرچ وایر)  برای مرتب کردن دندان‌ها به کار میرود. حلقه‌های کشی‌ مخصوصی، هر براکت را
به سیم گره میزنند. این حلقه‌ها در رنگهای متنوعی موجود هستند.  به کمک این تنوع رنگی‌،
شما میتوانید لبخندی رنگین داشته باشید.




براکت‌های سرامیکی:

این براکت از مواد شفافی ساخته شده است
 و در مقایسه با براکت‌های فلزی کمتر  قابل
رویت می‌باشد.  به همین  دلیل  این  براکت
برای  درمان ارتودنسی بیماران بزرگسال و
نوجوانانی به کار میرود  که زیبایی‌ برایشان
 بسیار اهمیت دارد.
اما توجه داشته  باشید  که  این  براکت ها،
نیازمند مراقبت  بیشتری نیز هستند. براکت
 سرامیکی اندازه  بزرگتری نسبت به براکت
 فلزی دارد و شکننده نیز می‌باشد.  نا گفته
پیداست که به دلیل شفافیت آن،  مراقبت‌های
 بهداشتی  بیشتری  را می‌طلبد. بنابرین این نوع از براکت بیشتر درفک بالا کاربرد دارد.
  

براکت‌های لینگوالی:

این براکت‌ها در فضای پشت دندان‌ها قرار میگیرند، بنابرین در زمان لبخند،
کاملا نا مرئی هستند. سیستم براکت‌های  لینگوالی به طور منحصر به  فرد
برای هر بیمار ساخته میشود. این براکت‌ها برای ورزشکاران، هنرپیشه‌ها
و نوازندگان ساز‌های بادی بیشترین کاربرد را دارد.

ارتودنسی به روش دیمون:

در این سیستم از اورینگ استفاده نمیشود. در واقع خود براکت ها دارای درب کشویی هستند و باز و بسته می شوند. بدین ترتیب سیستم حداقل اصطکاک را داشته و مزایایی را جهت درمان ارتودنسی خصوصا در بیمارانی که قرار است دندان کشیده نشود دارا است.

  نقشه سایت   تماس با ما   جستجو در سایت   پیوند ها   فروشگاه   اخبار   گردهمایی ها   درباره پرتال   صفحه اصلی  
مدیران سایت : دکتر مسعود داودیان و دکتر امین شیروانی